Ayırırım kendimi…

XLV

Ayırırım kendimi denizden
sular üzerime geldiğinde.

Hep ayrılalım bir yerlerden. Tadını alalım
enfes şarkının
arzunun alt dudağından dökülen.
Ey muhteşem el değmemişlik.
Tuzsuz esiyor meltem. 

Özsu kokusu alıyorum uzaklardan
dinlerken derinlerdeki titreşimleri,
dip dalga notalarının peşinde.

Ve bu yolda atılabilirsek
saçma olanın içine,
kaplarız hiçbir şeyi olmamanın altınıyla kendimizi
ve yatarız kuluçkasına gecenin henüz doğmamış
kanadının, kız kardeş
gündüzün öksüz kanadının,
bir olmanın yardımıyla ki kanat yok artık.

Trilce’den

Çeviren: Hasan Ağan