Lütfet Bu Valsi

Viyana’da on zarif kadın var
Ölüm’ün ağlamaya geldiği bir omuz,
Dokuz yüz pencereli bir salon,
Güvercinlerin ölmeye tünediği bir ağaç.
Sabahtan koparılmış bir parça var
Ve asılı Ayaz Sergisi’nde.
Ay! Ay! Ay!
Lütfet bu valsi, lütfet bu valsi
Lütfet kenetlenişine bu valsin dişlerinin.

Seni istiyorum seni
Eski bir dergiyi karıştırırken bir sandalyede,
Zambakların tepesinde biten bir mağarada,
Aşkın hiç uğramadığı koridorlarda.
Ayın sırılsıklam olduğu bir yatakta,
Ayak izi ve kum dolu bir çığlıkta.
Ay! Ay! Ay!
Lütfet bu valsi, lütfet bu valsi
Ve kavra elinle onun kırık belini.

Bu vals, bu vals, bu vals
Kendi nefesiyle brendi ve Ölüm’den
Kuyruğunu daldırıyor denize.

Bir konser salonu var Viyana’da,
Ağzının binlerce ince değinisiyle dolu.
Bir bar var delikanlıların konuşmayı kestiği
Ve hüzünlü bir müzikle ölüme mahkûm edildiği.
Ah! Kimdir acaba tırmanan resmine
Taptaze toplanmış gözyaşlarından bir taçla.
Ay! Ay! Ay!
Lütfet bu valsi, lütfet bu valsi
Lütfet yıllardır can çekişen bu valsi.

Bir tavan arası var çocukların oynadığı
Birazdan seninle uzanacağız orada
Macar fenerlerinin rüyasında
Hoş bir ikindi vakti sisinde.
Ve kederini neye zincirlediğini anlayacağım
Bütün sürün ve kar zambakları.
Ay! Ay! Ay!
Lütfet bu valsi, lütfet bu valsi
‘Farkındasın, seni hiç unutmayacağım!’a.

Ve dans edeceğim seninle Viyana’da
Bir nehir maskesiyle yüzümde.
Omuzlarımda vahşileşen bir sümbül,
Ağzım şebneminde bacaklarının.
Ve ruhumu gömeceğim bir albüme öylece
Fotoğraflar ve yosunlarla.
Ve kapılacağım güzelliğinin seline
Adi kemanım ve haçımla.
Ve taşıyacaksın beni dansından
Bileklerinde kabaran havuzlara.
Ah sevgilim, Ah sevgilim
Lütfet bu dansı, lütfet bu dansı
Şimdi senindir ne varsa bütünüyle.

Not:Leonard Cohen’in Federico García Lorca’nın “ Pequeño Vals Vienes ” şiirini çevirme isteği “ Take This Waltz ” şiiriyle/şarkısıyla sonuçlanmıştır.

Çeviren: Hasan Ağan