Solo Piano

"Kim ne derse desin ben bu günü yakıyorum
Yeniden doğmak için çıkardığım yangından."

E.CANSEVER

            Ben nasıl tuttuysam seni, kutsalına inanmak gibiydi bu sevginin; sunakları helal kadındın isterdim -Allah bilir ya, isterim yine doluca- tek, yüreği savurca bir adamsam da genç… (O’nu, benim kadar tanımadılar; biliyor musun İbrâhim?) Ne varsa iyiden ve güzelden yana, değil olsun kötü-çirkin sahipsizliğin; kalbimizindir işte bu hepsi değil öte, söylen kalabilmekse şu da aşk: Evrenyılı kıvanç duyduğumuz, gıpta gözlerinden adam ve kadınların!

              …Ve çokbir adamın yapmadığıydı; ben
              Tuttum masaya sakınmaları koydum
             -Kıskandığımsa, sakladığımdan kendimi;
              Edipbilmez, Cemalbilmez -pek
              Allah da bilmezdim hâlbuki…

            Ben nasıl tuttuysam seni, kutsalına inanmak gibiydi bu sevginin; içimizde kaçdöndü duygulardı, dururdu. Duranca ilk atışlarını hissettiğimiz, o… Gözlerindi, ellerin, dahi işaret parmağındı dudakların ve, boynundu öpüşlerle yanarateş; gezmiş-okşamış-koklamışsam, doyulmaz saçın ve tenindi ölürümler için: Olmuşluğundu bu senin kadın bir ipek tuba!

              Uçurumlarımız göğe ağarıncadır,
              Ilıman sokuluşları ellerimizin;
              Sarı çiçek açmaları papatya! Ya
              Olmak dünyamızdan yenidünyalara,
              Bir karanfil ölümdü tutuştuğumuz

             "Ben nasıl tuttuysam seni,
              Kutsalına inanmak gibiydi bu sevginin!"