Kadını Ay!

I

Boğaz’ından İstanbul…

gibi büyük bir akış; "Oraya,
bütün cümbüşlerden bertarafı var"

kalbimizle, duru güzelliklerden geçtik:

Ne yanı tutsak, alıp götürüsü sevmekler?

II

Çoğalmışlar ay, gülgünç

dudağıbir mor adam, kadına öpüşmekler;
vermiş sonra geçerek kendi kendini
-atılır kollar, kordonlar boyu-
ve surlar yıkıl eşiği, düşülmüştür.

III

Kitaplar durmuşlardır masaya,
"Bundan güzel daha, olamazsın"lar;
filmlerden içeri, benzerleyin.

IV

Sevişebilir gözler akşamdan alaca
bir, çift geyik:

V

"Zamana gerilmiştik!"