sayıyordum birer birer
kesik bir iple doğrulan
en kör eğrilerini çanların
içim:
duvarlarına zangoçlar çizdiğim
merdivenlerinde izmaritler büyüttüğüm
bir altgeçit
anlatıldı mı şu hikaye
bir çocuk
gözünü her açışında
lambayı yakar da
kapattığında
yeni bir çin harfi öğrenir ya
şimdi harfleri diziyorum
en kan tutmaz damarıma
uzun uzun
hiç öğretildi mi bu alfabe
başucum:
bir sabah antolojisi artık
her sayfasında geceyi heceleyen
