Aklımın Yolu*

—nasıldı bilseniz… bir, sevince şâhlanırdı uzun
ihtimal ayakları kesilmiş yerden; çılgı sesinde
değil çevresinde, hiçbirşey umra dursun olacak.

-at´layıp da uzamak için en elbet yalnızlığına,
götürecektir öpülü yelelerini -esintiler boyu
arkasında, rüzgârlarının şaşkınlığı ki kim´ler?

durulu meraka uzaklaşıp söylentiden kaç gün
giyinerek yolculuğun huzurvarî çıplaklığını da:

—gülümseyebilir artık aynalarına kırıklık güzel!

 

(*Kevin Kern!)