Aşktır Şehrin

uyanıyorum gözlerine
hatırladım da çevirdim
herşeyin bir yanını sözlerine
aşktır sessizlik
arasız düşen
en işlek caddene
tek tek indim arabalarından
kaybolmaklı nefesimle
bulmaklığa tekrarsız seferini

ben bir akasya ağacından doğdum
bilmezsiniz budandım da
bir öğlendi bir güzeldi
bir tuhaftı bir de kanlı
ve
yakıldım da
bir ateş
en uzun nöbetindeydi
dumanın savruk dağılışının gökyüzünde

dokunuyorum şimdi senin yeryüzüne
dallarım öylece açılmak bahçesi
kollarına
gözleri titreye titreye bir kuş ölüyor

aşktır şehrin
yolların ve ağaçların belki
bir alev belki
derin bir kapıdır
açılan tanrıya