Bahçe

geldim
hiç bir şeyi unutmadığım için
ışıktan bir bahçe ışıktan insanlar
usuma değen bir şey var ışıktan

yüzümü yaprak yaprak örtüyor ellerim
soyunsam çıplak bir ağaca
yüzümü akıtsam

kapanıp bir tohum gibi
kapanıp

karanfilin ağzını ilk kim düşündüyse
karanfil gibi kızları ilk
suyun uykulu olduğunu ilk kim düşündüyse
ilk güzeli kim güzel

bıraksam ellerim
ellerim de aksa

 

(Ankara, 1993)