ana sabrı
kuyuda kaldı
çıkarıldığımda
uçurtma düşlerim
çocukluğumdan beri
bekler bilirim
sevgiyi biçimlemeye
kimlere uzansam
yoktular
kırılan daldı mihenk
yolumdan
hiç sapmadım
acıyı dilde çektim
bedenim
dirençli eskiz
sabahlar biriktirdim
akşamın
yaralı kağıtlarında
onlarla ineceğim
biliyorum
başka bir kuyuya
çıkrık olacak
umut ve özgürlük düşüm
bırakıldığımda
