Aksamış´a Ritim Ters

gölgelenirmiş yoktan Ara Sokakları´na,
istem kuşlarının da incir ağaçları!

kir yoğunsu bir beyaz senin gökyüzün; uçulan alçak, çok ele geçmiş´li kuşlar için
—için de; boşluğuna cinsin gelip istifâde oturmuş, ölümdeney oynu.
hamlen bildirilemezmiş hiç, bir mavinin de aksi açamayacağı kesinkes bakışın
yere şâhlanırmış çünkü boş! yine de taş konmazmış ellerinden masa ceplerine;
çekilişine, aynı İsa gibi göz süzdüren baloncuklarının.

anca cebine bizden bir çiçek, olur mu; varınca orlara anımsa:

***

bir yabancıydı burlara uzak —elleri ve kalbi, çok
karşı´dan severdi ele geçmeyen güzelliğiyle
bile zehirler dönen her çiçeği de
alnı güneşin; alnı güneşin!

 

Haziran 2009, Piyano