Çöl – Ayna

yaklaş
biraz daha
yenilenen hayata inanan
suyun içindeki ışığa
balıkçı babasının pullu elleriyle
işaret ettiği
su üstünde yürüyene
hiç diyorum
bırakmadım
bırakamam

yaklaş
biraz daha
kaybolmuş çocuklarıyız zamanın
bilmeden yürüyoruz
kırık midye kabukları mı
ayaklarıma batan
az önce geçtiğin
az önce geçtiğim
rastlaşılmamış
yollarında mı

yaklaş
biraz daha
bu gece
yüzümden dökülen gözyaşı değil
aynalanıyor
rüzgarın sildiği
ayak izlerin gözlerimde
ne deniz kokusu
ne incelen belin
ağlamadım
ağlayamam

yaklaş
az daha
ellerinin uzandığı
yerdeyim

 

(25 Temmuz 2009, İstanbul)