Çöl – İnhiraf

yıkılmış köprünün altında
gözlerim dalıp…

gecem
bıraktığın iz
ay ışığında yürüyen
hayalinin
uçup giden
gölgesi
kumlarda
çok eski çok derin
hiç söylenmemiş
her şeyi bilmekle
yaralı
tek tek gördüm
hayvanlarını

tanrım
sonu yok alacaklarının
çizmediğin
yollarında
kırık bir tebeşire bakıp
diğerini seçiyorum
uzak ateşinde
ellerim
kayıp harflerim
sağa doğru yatan
zamanı
sana eğiyorum

yıkılmış köprünün altında
gözlerim dalıp
hiç söylememişim adını
işittin mi

artık çok uzun bir yoldan dönmeliyim

 

28 Ağustos 2009
İstanbul