parmaklar tutumundan bir Art Tatum; içerlerden dışarlara dağıl-
dumanını müziğin müzik, siyahıyor: konup, Çağıranlar ve Belirenler Boşluğu´ma;
lekesi büyük asfaltları gezişen- kuş yüzlüğünü sürmüş o sabahların.
parmaklar tutumundan bir Art Tatum; çıkıp düşülür sesiyle seviyorum çatıları,
çıkma balkonlarımın. soyunan gri gömleği parklarıma karşı,
asılmak telâşesi beyaz bulutlara; birbirlerini hep iyi ananların
parmaklar tutumundan hep Art Tatum:
bir zencî çalgı!
Temmuz 2009, Art Tatum.
