Mâziperest

Hayal mi gördüm bomboş vagonların içinde uyur uyur gezerken hayal mi
bana eski on paralarını verdi annem şıkır şıkır salladım ağladım

hayatı anlamanın sınırlarına yaklaştığımı biliyorum
ipleri kesilmiş uçurtmaların düştüğü kırmızı ormanı
anlamın yerini tahta atlara bıraktığı son şarkıyı
diyorlarsa doğrudur benim çocukluğum rüzgârlı sokaklarda yaşadı

saatler solmuş zambaklar gibi itiyorum sizi geçmişe
vazolar ölüm yıldönümlerinde güneşin değirmenleri
tutunduğum deniz taştan bir masa ve arkası rüya
yaslanıp seyrediyorum geçmiş günlerimin pazartesini