Orda

´´uzasın; bir duruşmak sonrası çatlayacak sabır
ve dağılacak sıvası ev ve ev ellerimizin de.´´

park boylu bir yalnızlık ilk kimde görmüştüm onu
gezinen kendi içinde hep aynı varışın şarkısı
-benim ayaklarım da geçişlerdi, anahtarlardı-
ve hep aynı yere çıkmanın şaşı sabırsızlığı
park boylu bir yalnızlık ilk kimde görmüştüm onu

bir ağaç gölgesinde oturulmuş mu memnun
bir kadın öpülüp okşanmış mı mutlu
yalanı gibi uysal evlerin, mutlu!

ve neler neler sonra bir güzellik çıkmazı bulvar
ve intihar gülleri aklımın

sizin kadar onda aradığım ne garip incisi mutsuzluğun

Eylül 2009, Burç.