ORDA – DIETRO CASA*

belirli bir maviliğini geçiyoruz göğün uçmaklarla
kaygılar çoğalan bir dünyadaymışız unutalım
çatlatırcasına gövdeyi bölendir çünkü ikiye bizi bizden
alıkoymaksa gelip dayanan hep bir zaman
hep bir zaman oyunlarında geçer saatler kavmi

ama dağılacak perde yüzleri odaların da çırılçıplak
göğün izlediği bir çift ten çizip duracağız birbirimizi
çizmek ustalıklı olacak öyle resimlerimiz de usta işi
hiç denenmemiş ve bilinmemiş bir biçiminde ellerin
verdiği renklerle renklerimize

***

yıka ellerim onun yüzüdür benzetmekten gelmişim,
böyle katmer kan çanağı damarımdaki karanfil senin!

 

* Ludovico Einaudi.