Solo Gazel

bitmek mi her şey
şeytanın öfkesini soluduğu alınlar
solo sahilde güvercin merdivenleri

toprağın içgüdüsüyle kaynaşık bedenlere global ayet:
bahar ortası utançlarında ülser usaresi

karşılıklı kırılıyor ufuklar
son satırına direnen sayfalar

şimdi bir tek yuvarlak halinde
kopmuş nesnesinden
göğel döngüsüyle sabit
perspektif topları geçer düşünmek yerine

avare gazellerdeki
gölgesine karışmış ay
sayıklasın gölge-kulağına inerek:

daha ne kadar arasını açacak sözcüklerin
güneşin zembereğini ağırlaştıran bu zehir

dildi tutan herkesteki kendinden
kendindeki herkesin dönüşünü
doğamamışlığa da dil
yönsüz uğrayabilendi

(ve sadece mezarlara yağmur yağan bir günde
çekinik taşlara doğru uykusuzluğum
ufaltırken boyunu yaşamanın
beklerdim çıkamazdınız destelerin arkasından)

demir uygarlığı ateş uygarlığı su uygarlığı havada
kanımdan gölge dilenen keşiş bakışlı havada