´´eni boyu yok zifiri bir icrâ yürüyor ve biz
hep
vurulmaktan geliyoruz çok iyi.´´
anlam´ın yoksandığı bu sonsuz duygusuzlukta
korkunç yitimi dirimin ve çürümüşlük
dönüştüren hücreleri kızıl bir dehşetten canavarlığa
şimdi;´´insan yaşadığı yere benzer´´ Edip biraz
yalancı bir özgürlüğün, avuntular çağıran şarkısıdır mavi
çokluğa açılmış pencerelerinde o Ay´sız kızların.
(ve gece; köpek yüzleriyle, aşka abandıkları
bir yerdir sadece: Sevişir Ölürler Pazarları!)
durup taşlamalı sabrımı demiyor tutuyorum
nasıl oluyorsa ellerimi şeytandan bir Mina´ya
* * *
sen eski köpeklerine döner bir bir dağılırsın güzelim
ben yeni bir çiçeğe açarım yarın yüreğimle namuslu
