YA’SAK

limandı denizi kurutmuştu tanrı
dağlar akardı gözlerinden ovaya
kırmızıya çalardı annemin kederi:bumerang

bir türlü çıkmazdı kabuğundan yaz
güzün koynuna girer gibi
zoraki bir tebessüm yüzünde kentin
kirpiklerinde salınıyor adım
lanetin yokuşunda

topraktan ninniler dinlediniz mi
sesinde yaprak büyütürdü annem
bir ağacı büyütmedi gözlerim

ırzına geçilmiş şu dünya
kim vurduya gitmeli
mızmızlanan hayatı döve döve sevmeli
yağmur taşımayan bulutu
alnından vurup indirmeli

ey her şeyi benden esirgeyen
kalbinin morgunda bulunacak cesedim