birazdan bitecek haziran
söz kalkıp gidecek mahmuzlayıp atını/ bizle
kalacak, yalnızlığımız
yüzüne düşen dalın gölgesi
bir kanıt sunuyor varlığına
çoğalan şeylerin…içiçe geçmiş
güneşler gibi uzuyor gölgeler de
başlıyor şarkısına umudun ağaçları
kısalarak
insan
bir yaz günü sevmeye başlıyor yaşamı
aktıkça incelen bir nehir gibi
eğitiyor bu sabrını
ruh bahçesinde birikiyor / hüznü
güz değmeden iyileşmiyor yarası
birazdan bitecek haziran/
söz kalkıp gidecek mahmuzlayıp atını/ bizle
kalacak, yalnızlığımız
yalnızlığımız uzun gölgeler krallığı
yüreğine sağlık güzel dost.