UZUN GÖLGELER KRALLIĞI

birazdan bitecek haziran
söz kalkıp gidecek mahmuzlayıp atını/ bizle
kalacak, yalnızlığımız

yüzüne düşen dalın gölgesi
bir kanıt sunuyor varlığına
çoğalan şeylerin…içiçe geçmiş
güneşler gibi uzuyor gölgeler de
başlıyor şarkısına umudun ağaçları
kısalarak

insan
bir yaz günü sevmeye başlıyor yaşamı
aktıkça incelen bir nehir gibi
eğitiyor bu sabrını
ruh bahçesinde birikiyor / hüznü
güz değmeden iyileşmiyor yarası

birazdan bitecek haziran/
söz kalkıp gidecek mahmuzlayıp atını/ bizle
kalacak, yalnızlığımız

yalnızlığımız uzun gölgeler krallığı