I.
sadece senin kapın açıktı alnımdan incecik sızıyla aktığında kan
zamanı kara yastık yaparak koşuyordun
sadece senin kapın açıktı
sadece sen açtın kapını
kanıma tanıklık yapsın diye duvarların
duvara vuran çağcıl gölgeler döğüşüyordu
elinde kara bir bezi ıslatıyordun tansıkla
ıslatıp duvara vuruyordun
gülümsedin:
gölgeler kanar mı hiç
sadece sen giyinmişsin
şehre geldiğimi duyduktan hemen sonra
zamanı hiç saymamıştık ayrıldığımızdan bu yana
oysa
çok savaşlar yaşanmıştı tenimizin üzerinde
çok zamanlar eklenmişti yüzümüze
kimse bilir miydi bildiklerimizi
kimse bilir miydi
siyah güller sevdiğimizi
sadece senin kapın açıktı
sadece ben açtım sana
soyunduk
artık odaya çoktuk
II.
gece alınmış bedenlerin sessizliğini taşıyordu
kalır mıydı sessizlik yarına
kalır mıydı
sevda susmakla çoğalır mıydı
duygularımızı gömerek zamana
ters yönleri çağırdık
kanatarak tenimizi
gözyaşlarımızla günah çıkardık
bozmamış mıydık duvara yazılan bizleri
kapamamış mıydık açık bıraktığımız kapıları
kapamadık
kapayamadık
sadece ikimizin kapısı açıktı
seninkinde başkaları
beninkinde başkaları
artık biz yok
sen
ben
ve başkaları
Mart 2001
