Çağırmak

çağırmak sesi duvarlarda
yükselen bir aşk kadar sen
aynadaki karanlık
yüzünün kanatlarına dönüşmeden orda;
tanrı’nın yaralarını gizliyor
zaman kuyusunun kuraklığı
çatlıyor ayaklarından
sokaklardan koparılmış sahipsizliği
bir kedi dikkatinden alınma veya
bir köpeğin gelişi gibi;
sadece bakışla…
uykusuzluk;
ansızın inen zorba bir yazda
gidişi de öğretir
çağırmak iki resim arası
gözyaşlarının çokluğudur
cezadaki aşkın şiirlerinde
sen;
tanrı’nın beşikteki yaraları