İki Şiir: “Acıyı Telaffuz”, “Küba Fatsa Arası”

Acıyı Telaffuz

Beni yatılı okulun askeri cinnetine sürdüler,
ah ki, kahırdan bir dizeye kırdılar beni.
Anama, avradıma, düşlerime,
ilk gençlik heveslerime sövdüler.

“Askerim, benim ağzım kuşlardan” mı demişti Edip.
Benim ağzım, kan revan düşlerle örülüdür hep,
on dördümde kırılan ön dişlerimin hatrına, kavgada.

Ah, beni ne çok unuttular Cemal Abi,
atıl bir yerinde kimsesizliğin.
Bak, birden sen geldin gene aklıma, her nasılsa,
“Laleli’den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız”gibi.

: Kalbim dönmüyor gibi, tortulaşmış bir acıyı telaffuz etmeye.

Aralık 2010

***

Küba Fatsa Arası

“Ben ne yaptıysam halkım için,
halkımla birlikte yaptım”

Fikri Sönmez

Kalbim Kübalıdır “abiler”,
Fidel ile Ernesto’nun
düşlerinden öptüğü çocuklarla yaşıt.
Memleketim, 79’daki Fatsa’dır,
bu şafaklarda Sönmez
Fikri’nin zamanında,
sosyalizmin en güzel terzisi.

“İşte bu yüzden dostlar
bu yüzden”,
Küba ile Fatsa arasında,
bir papatya sağanağıdır,
şu benim serçe ömrüm.

Kasım 2010