FETÜS AŞKI

kendi payına düşer rahim
hayatı yaşar derinlerde
geç gelmek korkusu sarar
yalnız ve bensiz kara sulara
ardı arkasına çevrilmiştir oysa
bir kendi bir de aynası kalır
bakire düşlerin
gece döner dolanır gerisinde
dar alan üzülür genişlemekten
hep sıcak olur kış içerde
dışarıya korkar çıkmaktan
donar diye belleği
tuzsuz bir yaz yaşanır düzlükte
doğmak üzere ayrılır bağ
gözden duvağa