ORDA – Distacco*

gecenin deseni içinden geçiyor kırılmış vazolar
çiçek sanılmak yası vızıldayan sineği otellerin
zilinde bir kâtibin: numaralar dönen anahtar

dikkat asansörleri çıkıyor yuvalarına erkeğin
uf olmadan ve ay’dan önce sonra başka düşlerle
dığan-ı tende kedi patisi son bulmayan kamplar

arıyor izini saklı kara günden tarih ormanlarının
omegasında günün her gün renkveren tanrıların
kararan gözlerinde nesneler imanı oluyor allah

kendine uzak kuşlarla göğü bölmenin sözünde
çok şeyin ortasında yangınını beklemiş bir yasa
çoğalırken çürüyüş hızında küllerini uzayın

***
tanrı ve tatlısu: âyin-i ahusu kanlı huyun
çekiliyor pervâ-yı gâzeli nesne-yi berkten

 

* Ludovico Einaudi