Ol’ma

 

Geceyi öptüm, karanlığımdan uzun. Gün tümsekli bir yalan,
bakışlarımın görmezliğinde
ahraz yüzünün hamağı
düşlerimin uykusu

Doğma. Her oluş üveyliğin.
Kendini denize gömüyor, orada
bir martı.