suyla boşluk arası

- sakar’lığı saygın bir kum çocuğa -

kimbilir ne zordur kum yalnızlığıyla doğmak
koca çölün ortasında sessiz bir çığlık olmak
kimsesiz kaktüslerin türkülerine bulanmadan
kök salma arzulu nilüferlerden uzak
öykülere girmeden denizdekine dokunmadan
umarım zordur düşlere teyelli kalmak

bir türlü geçmek ve değişmek bilmeyen
dost sokuluşlu şeytan-zaman soloları
alabildiğine can sıkıntısı kafilelerle hüzün
çatılmış süngülü sevdalar ve kan içinde gölge
sonrası karınca sürüleri ve fosilleşmiş balık
unutturulan uzaklığı hangi yakınına çekeceksin
yoo hayır  bana sorma
henüz doğmadım çocuk

ben aşkların rahminde unutulmuş
sözcük oyuncusuyum, ben söz vatandaşıyım
içerdeyim ve içimde kalmış nice defterler
sen cenin sayfalarıma sızmış soylu duruş
dürüstlüğümün ilk konuğusun son onurlanış

orada kal ve fesleğenler içinde parla
öteki kumu denizlere düşlere örgütle
konukluğunu uzat unutulmuş yüreğimi görklü kıl
kristalini göster nehirlere

bana sorma yerim kaygan ve soğuk
kusur bile çıkmaz benden şüpheliler arasında
çünkü ben suyla boşluk arası sancılardayım
çünkü ben henüz doğmadım çocuk