İnkâr

-Sen tohumlarını avuçlarıma uçur,
ben toprağa ekerim…

dedi, yalnızlığın kırık saçlarında
ne mevsimine tutunabilmiş ne de dalından savrulabilmiş
bir yaprağa…

örselenmiş kök, ağrısı
kursağımda yara
heves yenilgisi ay ışığında solan su çiçeği
izi biribirimizin arasından geçmemiş
doğuş çiziği

-hiç değilse ağzını bıçak açmayan kuytularına
sarılsaydım

dedi, bir ağacı şakağından vurduğunu
bilmiyordu, elleri.