AŞK GÖLGE

aşkmış o unuttuğum
dönüveren köşeyi bir gölge
hiç yüzü olmamış aşk
nasıl bakamayışım yüzüne bulamayışım
dönüşüm köşeyi hep peşinden

geride bıraktığın o gölge
parmak uçlarımda dağılan sokaklar

kimler geldi benimle
nerelerde bıraktım adını
benim yokluğum bekler nöbeti
çöllerin ve gölgelerin ülkesinde

yüzüyle saklıdır aşkım
gölgesiz doğar
ve yaşar her şeyin nesnesinde

***

adsız çiçekler büyüttüm
yepyeni deliller buldum ve icat ettim
sundum ense kökümde gelişeni
kalabalıkta unutulan bir soru oldum
ağaçların ve yolların yetiştiği düzlükler inşa ettim
genç kızlar benimle öptü derslerini

Şimdi yeni bir ufuk yapılıyor deriden öykünerek. Her şey oraya gönderilecekmiş, bütün hesaplar yapılmış ve çalışmış herkes ta gerilerden, gözsüz.