Çöl – Kilit

bütün kapıları çaldık
hiç kimse kalmamış
çıktık
işaretleri karanlıkta kıvılcımlar
gazeller geçiyor taşlıktan
bir yayı esnetiyoruz ikizimle
eğilen her şeyden önce eğilerek

eşeleyip kumları
gömdüğümüz putları buluyoruz
nafile mühürlenmiş
can veriyor ikizim
bir ok ucu kalbinde
bu kadar uzun mu sürer
düşmesi vakit pulunun
dileklerin kuru havuzuna

aniden
bütün kilitler düşüyor
hiç kimse kalmamış
kesik bir dal zaman
gün döndükçe
uzadığını sanıyor

bir kuş kondu başıma
sustum

Nisan 2013