0

AYRIM SARISI

Sis seni yönlendirmiyor. Dalıp gitmek dağılıp gitmekle kardeş gülüşünde. Bırakmayacaksın sana sinen uygarlıkdışı ağrımı.

Dallardan esmeler bitmiş, gövde yadsıyor kendini. İnsin eski mezarlıkların sarındığı hüzün bu duruluğa, ne beis!… Baktığın yine kendinsin aralarından ve karşında yitiğinim ben hâlâ.

Dinliyorum, gittikçe daha uzaklaşan bir dinlemede yaşıyorum artık:

Teninde bazen ağdığın çınıltıyı seviyorsun.