ÇIĞ

Çeviri: Hasan Ağan Karaduman
.
Bir çığa adımımı attım,
Ruhumu sarıp sarmaladı hemen.
Bakıp durduğun bu kambur değilken ben,
Altın tepenin ardında uyurdum.
Sen acıyı fethetmek isteyen sen,
Öğrenmelisin, öğrenmelisin bana iyi hizmet etmeyi.
.
Ezkaza buldun beni
Has altının için derinlere inerken.
Giydirip yedirdiğin bu ucube
Ne aç ne de açıkta.
Beklemiyor senden de yarenlik
Merkezinde, merkezinde de değil dünyanın.
.
Bir kaidenin üstündeydim,
Sen çıkarmadın beni oraya.
Kuralların mecbur kılmaz beni
Garip ve safça bir el pençe divana.
Bizzat kendim bir kaideyim
Bakakaldığın bu çirkin kambura.
.
Sen acıyı fethetmek isteyen sen
Öğrenmelisin beni neyin incelikli kıldığını,
Bana sunduğun aşk kırıntıları
Kırıntılardır sadece ardımda bıraktığım.
Senin acının bir hükmü yok burada,
Sadece gölgesidir gölgesi benim yaramın.
.
Hep özler oldum seni
Gönlü tok olan ben,
Hep arar oldum seni,
Hiç el açmaz olan ben.
Söylüyorsun ya benden uzaklaştığını,
Her nefesinde nefesimdesin işin aslı.
.
Bu paçavraları giyinip durma benim için,
Gariban olmadığın çok belli.
O kadar da yana yakıla sevme şimdi beni,
Emin olmadığından eminsen,
Senin sıran şimdi canım,
Senin bedenin artık benim giydiğim.
.
*Avalanche