belirli bir maviliğini geçiyoruz göğün uçmaklarla
kaygılar çoğalan bir dünyadaymışız unutalım
çatlatırcasına gövdeyi bölendir çünkü ikiye bizi bizden
alıkoymaksa gelip dayanan hep bir zaman
hep bir zaman oyunlarında geçer saatler kavmi Devamı »

neremi dönsem bir ad çekimi baktığım o yerde
korkuyorum
gelip vuracakmışlar gibi beni korkmuyorum ama Odessa
hayır! kim nereye düşse bir bölge parçasını kalıyordu renklerin
bir aynı türlüsünü hiç kapanmayan ya da açılan yerlerimizin
bir ölüm de üstüne sonsuz gizini bırakıyordu usulca
bir ölüm de avuntular ayartısında uzun mu uzun
kurup dengesini şaşmaz bir alışkanlığın Devamı »

avutan bir şeyleri, bir şeyler şeyi –sizbizo
bir, döngöraynasınabakmaz!
(bırakalım sizbizo o işleri)
mutsuzluğun dengesidir yaşamak,
kan gelimi ağızdan.

kan gelimi ağızdan Devamı »

´´uzasın; bir duruşmak sonrası çatlayacak sabır
ve dağılacak sıvası ev ve ev ellerimizin de.´´

park boylu bir yalnızlık ilk kimde görmüştüm onu
gezinen kendi içinde hep aynı varışın şarkısı
-benim ayaklarım da geçişlerdi, anahtarlardı-
ve hep aynı yere çıkmanın şaşı sabırsızlığı Devamı »

parmaklar tutumundan bir Art Tatum; içerlerden dışarlara dağıl-
dumanını müziğin müzik, siyahıyor: konup, Çağıranlar ve Belirenler Boşluğu´ma;
lekesi büyük asfaltları gezişen- kuş yüzlüğünü sürmüş o sabahların.

parmaklar tutumundan bir Art Tatum; çıkıp düşülür sesiyle seviyorum çatıları,
çıkma balkonlarımın. soyunan gri gömleği parklarıma karşı,
asılmak telâşesi beyaz bulutlara; birbirlerini hep iyi ananların

parmaklar tutumundan hep Art Tatum:
bir zencî çalgı!

Temmuz 2009, Art Tatum.

öte karşımda duran bir toz silsilesi misiniz
rengi cümbüş inan iril ufak buluttunuz siz
adı çarpışıpçakışan fiziğin de adıydınız siz
oynayacağım baba kozunu sizi reddedişin
en göndere çekilmiş o çocuğuydunuz siz

unutuyorum hepinizi ağırdıkça dişim lan
dindikçe aklıma üşüşüyorsunuz birden
(ne boka üşüşüyorsunuz bir şey mi var)
tütünsüz çekilmez şu gece vaktinde
periler peygamberler ve güzel Allah´ım
sabrın son kozunu oynuyoruz sanki

Devamı »

seni bir olukta buldum önce
seni bir tuğla dilinde

hiç tamamlanmamış
akıntılar öyküsü
ve onun örgüsü

fazla bir şeye
benzemiyordu durmak
yürümek en güzel eylemindi
gördüm güneşlerden çok

Devamı »

gölgelenirmiş yoktan Ara Sokakları´na,
istem kuşlarının da incir ağaçları!

kir yoğunsu bir beyaz senin gökyüzün; uçulan alçak, çok ele geçmiş´li kuşlar için
—için de; boşluğuna cinsin gelip istifâde oturmuş, ölümdeney oynu.
hamlen bildirilemezmiş hiç, bir mavinin de aksi açamayacağı kesinkes bakışın
yere şâhlanırmış çünkü boş! yine de taş konmazmış ellerinden masa ceplerine;
çekilişine, aynı İsa gibi göz süzdüren baloncuklarının.

Devamı »

ellerimiz, bir deliliği çalabilmeli; kevin kern´li bir piyano
gibi. ama farjad´lı bir keman akışında,
başın omza sindiği

coşku:

en büyük seyircisidir açıklık orkestramızın doğa,
utanmaksa; onların.
değil miydi sevişmesi kuşların da böyle?

Devamı »

yanağı´nda gamzegül boyları.
meydan: rastlaşılar meydanı!

çekince göz kapak kalkan,
dermişler kim gibi
hem sevinç hem üzünç birlik;
sorular savaşırlarken özet akıl,

talan bir kenti kılmak iyi:

Devamı »

Sevincak pişmanlık koşu

bir tavşan gördük, beyazına kan çalma isteği
zıpır zıpır zıplıyordu; o keskiye doğru!

Cemalpiç denizi görmek isterse´dir.

ışıma: O’nun, dalga boylarını —denizde
geceyle ölç bilir bir denizci.

Gece’de inanç

—her yatak kendini kanamıştır anne,
ben tek tanrı sesine güvendim.

Devamı »

I

de, seni ben daha kaç geceye yayayımdır alaca
—bana uzamış bana kolların dirsekiçi kokusu?

II

dokunaksı bildirgelerini okuyorsun bir sevişmenin
ellerin, uzun ve güzel
kimi eğdiğindir ve doğrulttuğun, bakışlarınla

yazıyorsun ki okunaklı türkçe ben de seviyorum
halklarıma doğru haykırırlı bir özgürlük söylevini

—Meydanlarında Ölebilirim´den.

Devamı »

onlara de —üç çiçek açancası bandolarla bir ölüm
kuşanmış şarkısı karşı çocuklar gelecekler tarihi

onlara de —dağardı veysel güneşi ki o körbakmaz
fikret de onun için vurup sıcak çalacağızdır olmuş

teline sazın gitarın halk türküleri kavgamarşkardeş
ne çok harfin oldu senin hep gerçekle çiçek çiçek

Devamı »

—nasıldı bilseniz… bir, sevince şâhlanırdı uzun
ihtimal ayakları kesilmiş yerden; çılgı sesinde
değil çevresinde, hiçbirşey umra dursun olacak.

-at´layıp da uzamak için en elbet yalnızlığına,
götürecektir öpülü yelelerini -esintiler boyu
arkasında, rüzgârlarının şaşkınlığı ki kim´ler?

Devamı »

   I. yüzeyüz kırmalar tutkusu olmamış bir dil hiç, kalbi; susku, biraz daha susku.
  II. ölegülünç acılar şakrağıdır bu: biz´i bir piç gibi bırakıp gidiyorlar ibrahim*
 III. ama hiç gelmemiş olmayı verin vardığınız kaç yere; hak söz veriyorum!

  (*Onur AKYIL)