0

Şimşek

Ayrılan iki yol. İsimlerin değirmeninde öğüttüğüm ölülerin külleri üzerinde yürüyorum. Erkekliğimi, kendimi unutarak. Tek duyduğum, trajedisine yabancı bir ölüyü aşkın ötesine geçiren ıssızlık. Arada akan her nehirde yıkadığım yüzüm. Hiç erişemeyeceğim. Ruhumdan bedenime düşüyor ‘olmadılar göğü’nün yönsüz şimşeği. Her ağrının merkezi şimdi bir çizik gövdemde. Uçurumlardan uçurumlara bakıyorum.