gün eşelenmiş
göğsünü toprağa sürüyorsun
ürkek, kanıyor anakaraların
karanlığa kökler kurutuyorsun
mavi lüzumsuz bir ayaz, büyüyor sanki
vadiler göçüyor dudaklarında
biraz toprak yeter diyorsun bana
biraz toprak, yeter diyorum
ve eski bir gidişle geçiyorum senden
hiçbir şey kalmayıncaya kadar
vazgeçiyorum işte
her şeyden biraz
Sarkaç keskin mevsime benziyor biraz şimdi
Hiç acımadan tümleçlerinden kırdığım zamanlar
Ve kendinden alacaklı o köstek
Duyunuz diye çömeliyor dizlerimde
Zaman niye çoğul konuşur ki
Nefese odaklı tüm dakikalarım Devamı »
Gerdeksiz soyunduğum hayata yaşama isteği
Bir devriklik sergileniyor damarlarımda
Mahvolmuş havalardan biraz ayaz
Portede güz akıyor
Tuvalde yaz
İ. Azar’a
sarı ışıklar yakılmış
odamıza dağılan bu -mors alfabesi
istanbulu istiyorlar ibrahim
ateşler içinde
deniz duvarlarına çekilmiş Devamı »
görüme alınmış surlarımızın kavsi -mahrem
uyan ey uykumuzu almaya gelmişler
kızıl bir göğül öpüşle
felaketlerimiz de dahil, sokaklarımızı da
o delik tastaki hamamımızı; su-
yu da, uyan ey, yüzünü,
ellerini yumaya gelmişler
sıratlarında dünya işçilikleri
ellerinde gökölümler
