kendi payına düşer rahim
hayatı yaşar derinlerde
geç gelmek korkusu sarar
yalnız ve bensiz kara sulara
ardı arkasına çevrilmiştir oysa
bir kendi bir de aynası kalır
bakire düşlerin
gece döner dolanır gerisinde
dar alan üzülür genişlemekten
hep sıcak olur kış içerde
dışarıya korkar çıkmaktan
donar diye belleği
tuzsuz bir yaz yaşanır düzlükte
doğmak üzere ayrılır bağ
gözden duvağa
Kilidin kırılmış yanıydın sen
boşlukta sallanan
anahtarsız dönerdin içimde
şifresi kan
pas tadının altında Devamı »
kanın ve yosunun
kırmızı yeşil karışımı yazılır
derinin üstüne
his yitirir kimliğini
mekanik bir sese bozar
ani bir titreme konar
omurgasına gecenin
terk ediş başlar sabahı
kulak çınlaması
çığlıksız susar
Zaman hissiz ve duraksız akıyor
Tozlu sokaklardan
Üç asır önceydi
ciltsiz mısralar
sarkacında duruyordu gökyüzünün
boyasız hüzün doluydu sesin
Kabaran denizin gözyaşları Devamı »
boşalır göğün yosunlu bulutlarına
turnusola boyanmış bir şarkı söyler
Vahasız bir başlangıç Devamı »
sarısı bulut, mavisi kum
Gölgesiz gezinir tenimde
Yarası kesik kaktüs düşer
Yer altı tarihini yazar köksüz
Serapsız aşktı suya yazılan
Güneşli bir zamana bırakıldı ismi
Boynunda sallan mai Devamı »
Griye dönen taş
Kesik başı ellerinde
Kalakalmış gövdesiz
Siyahın geçişi denizlerden başlar
Kışın soğuğu bedenden
Sessiz kalır çukurlar
Gözün son noktasında
kapalı ıslık tutardı kadın
dilinden uzatılır dökülmez kağıda
bir izlek tadı dukalarında
geri düz mü yoksa kıvrılır mı zamana?
Sessiz geçerdi saatler Devamı »
An ve anın bulutu kanardı
Derken kenar yarası görünürdü uzaktan
Başlangıç batar
Susuz geçmiş göğüs kafessiz konuşurdu
bekleme Devamı »
kırmızı gülen adam
giden addır sadece
kalan matem
geçmiş bir mimoza sarısı
sen bir tutam mor
belki
zamanda kaybolan bin an
başlamak yeniler mi acıyı
yoksa
kenarları yırtılmış kalbim
bırakmış gitmiş gövdesini
yağmurun çemberine
kocaman bir kozadan küçücük bir tırtıla uzanır zaman
geceden dönen ıslak bakışların yerine
uğursuz bir böcek sarmalar bedenimi
mavi üstüne kurşun noktalı…
