biricik kadınım, sen yürürsün benimle
güçlükle kımıldanırsa şu bir çeşit şehir
kendini önemseten alacakaranlıkta

dokunur musun (şimdi) beklenmedik ve dillenmemiş

bir kıpırdanışla sakince gözlerime?
Ve yaşamı al benden ve doldur geceyi
hepten içime. . . .ustaca
ve çocuksu devinimi kolunun
birden yapacak bunu

yapacak
kahramanlardan fazlasını acıyla çınlayan zırhlarıyla
güzelce vuruşan devasa mavi atlarda
ve şairler baktı onlara ve şiirler yazdı

keskin ışığın içinden haykıran
şövalyeler havalandığında.

*Is 5 (1926)’da Five’dan birinci şiir.

Çeviren: Hasan Ağan

parçaları (daha karanlık
küçükten en kirlisi
her şehrin en dar
caddesi) aynanın

yerdedir her biri (neden
denir ki kör
talih getirir birini kırmak)
bütün gökyüzüyle

50

hiç zaman önce
bir yaşam mı yoksa
yürürken karanlıkta
rastladım hazreti

isaya) kalbim
dalgalandı
ve sakinleşti
geçip gittiğinde (yakınım
sana ben kadar
evet daha yakın
hiçbir şeyden çatma
yalnızlık dışında

54

belki tanrı

bir çocuğun
eli) özenle
getir
-iyor
sana ve
bana (ve sessizce hiç
buruşturmaksızın)

kağıt ağırlığındaki ufacık

dünyayı
bir delikle
üstünde
çıkararak kanatlı şeytanların uçuşlarından
hiçbir şey (belki onlar hemfikir olmayabilirdi)
olmamışçasına (ve dalarcasına içi
ne doğ

ru

XAIPE’den

Çeviren: Hasan Ağan