Alacakaranlıkta
bize doğru gelen
bir insan,
yalnız birisi,
belki de bir insan kümesi
tanımadıklarımızdan,
belki de ancak bizimle aynı yolu yürüyen
ama bize göre haddinden hızlı
veya fazla kararsız,
şüphe uyandırır
herkes gibi hareket etmeyen.

Yamalanır bütün setler
onunla
yıkılmaya yüz tutmuş her ev
onarılır onunla
yaşayan taşın ta kendisi sanki,
yeterince genişletildikten
ya da yeterince sıkıldıktan sonra
doldurulur onunla bütün gedikler
ve daha güçlüdür o, zamandan.
Böyle sıkılır ve genişletilir
geçene kadar kendinden
Vudu büyüsünde bir Zenci gibi
çıkar
sanki işkence edilmiş göğsünden
aydınlık bir kehanet,
katıksız,
şifalı
bir Penisilin
ırmağı
korkuya
ve ihanete karşı.

Çeviren: Danyal Nacarlı
 

Bir yorgan satın alıyorum en yumuşak yününden
güzel ve özenle taranmış koyunların
ay ışığında
pırıldayan bulutlar gibi,
durmuş dünyanın üzerinde dolaşan .

Yumuyorum gözlerimi ve bürünüyorum
derisine o güvenilir hayvanların.
Hissetmek istiyorum küçük ayaklarının altındaki kumu
ve duymak çatırtısını sürgünün,
ahır kapısını kilitleyen.

Ama yatarım kuş tüyünde, sallanılırım ninniyle yüksek boşluğa.
Döner başım. Uyku tutmaz gözüm.
Elim
arar tutunacak bir yeri ve bulur
sadece bir gülü yaslanacak.
 

Almancadan çeviren:
Danyal Nacarlı

Nur eine Rose als Stütze
Ich richte mir ein Zimmer ein in der Luft
unter den Akrobaten und Vögeln:
mein Bett auf dem Trapez des Gefühls
wie ein Nest im Wind
auf der äußersten Spitze des Zweigs.

Ich kaufe mir eine Decke aus der zartesten Wolle
der sanftgescheitelten Schafe die
im Mondlicht
wie schimmernde Wolken
über die feste Erde ziehen.

Ich schließe die Augen und hülle mich ein
in das Vlies der verläßlichen Tiere.
Ich will den Sand unter den kleinen Hufen spüren
und das Klicken des Riegels hören,
der die Stalltür am Abend schließt.

Aber ich liege in Vogelfedern, hoch ins Leere gewiegt.
Mir schwindelt. Ich schlafe nicht ein.
Meine Hand
greift nach einem Halt und findet
nur eine Rose als Stütze.

Hilde Domin (1909-2006)