AKBABA

yeryüzünün ve gökyüzünün kabuğuna
açlığını kafatasımın göğüne sürüklüyor

üstüne pike yaptığı meyyal
çarçabuk toplamalı hayatını onların ve kaçmalı

kirli bir mendil ile alınmış alaya
açlıktan kıvranan yer ve gök çöplük oluncaya

ALBA

şafaktan önce burada olacaksın
ve Dante ve Logos ve tüm yeryüzü tabakaları ve sırlar
ve kızgın demirle dağlanmış ay
şafaktan önce burada var edeceğin müziğin
şeffaf yüzeyinden başka

          göm şakıyan hoş aldatıcı ipeği
          palmiyelerin siyah semasına eğil
          yağmur ol bambulara duman çiçeğine söğütlerin patikasına

hiç kimse değil sen çömelirsin merhametin parmaklarıyla
bu kemik parçalarını tanımaya
ama cömertliğine bir şey katmayacak
kimin güzelliği benden önce bir tabaka olacak
simgeler fırtınasından kendiliğinden emilmiş bir sunum
öyle ki ne güneş olsun ne ifşa
ne de bir kurban
sadece ben ve sonra tabaka
ve kaskatı ceset

MALACODA

üç kez geldi
ölçmeye
cenaze kaldırıcısının adamı
siperli melon şapkasının ardında hissiz
ölçtüğü için antredeki bu çürümezi
diz boyu zambaklar içinde bu erilpençeyi
para ödenmedi mi ona
Malacoda diz boyu zambaklar içinde
Malacoda eksperin dehşetine rağmen
apış arasını keçeleştiren heyecanını söndüren
iç çekiyor havanın kasvetinden
gerekli mi gerekli gerekli
bul yabani otları oyala bahçede onları
dinle belki anlar kadın gerekmediğini

tabuta koymaya
ungulatanın yardımıyla
bul yabani otları çel akıllarını
dinle anlamak zorunda kadın gerekmediğini

örtmeye
her yeri her yeri örttüğünden emin olmaya
kalkanın sayesinde tutarım volkanını
hisset köpekleri çıldırtan sıcağı sırla sıvanın ikinci katını

kal Scarmilion kal kal
yatır bu Huysum’ı tabuta
anımsa hayali bu adam işte o
dinle anlamak zorunda kadın anlamak zorunda
herkes binsin bütün ruhlar
yarıya indi bayrak hay hay

hayır

YANKININ KEMİKLERİ

bütün gün tabanlarımla ezdiğim kutsal tımarhane
sarıp sarmalanmış cümbüşleri et çağlayanı gibi
korkusuz ya da lütufsuz kırılırken rüzgârın taşıdığı koku
duyunun zırh eldiveni ve saçma koşu
kurtçukların bundan anladığı