-bugün iyi şiirler okumalıyım, yazdığım kötülüklerden günah çıkartırcasına, hesabı sorulmamış şiirler…
bugün yaşamaya başlamadan önce avucumdan çiviler sökmeliyim…
bugün dönmeden mektup bırakmalıyım………-
güneş ten kurutuyor gebertircesine ayıp..
büyük topraklarına girmek zorundayım, eski firuze
sigara düşen koltuktur, kızım kağıttan dünyasını batarken
bekler, feci gözler kurtuluş..
yaklaş
biraz daha
yenilenen hayata inanan
suyun içindeki ışığa
balıkçı babasının pullu elleriyle
işaret ettiği
su üstünde yürüyene
hiç diyorum
bırakmadım
bırakamam
kayboldun
göründüm
sana ulaşmayan yollardan
dönüyorum
ellerin
arası yürünmüş
iki zeytin ağacı geceleyin
ve göklerin merdivenleri çökerken
ah!
hatırlarım
söylediğin her şarkı
cennetim
kokladığım her cehennem
çiçek
düzün tersinde bir eğik minare sarısıdır bacakarası
ağır işçi damgalı sicilini tükürebilse ve hele ekmek karneliyse yeni vesikası
koşar elbet koridor cücesi ‘’sağdan sola okurum aşkı” diye bağırıp da
hiç aldırır mı başkent Haydarpaşa’ymış yahut kar küfü ve sidik kokarmış üstü başı
peki ya bilmez mi fazla sola gitse düşebilir sağa ki insan takvimi otuzbir taneli tespihtir
gölgelenirmiş yoktan Ara Sokakları´na,
istem kuşlarının da incir ağaçları!
kir yoğunsu bir beyaz senin gökyüzün; uçulan alçak, çok ele geçmiş´li kuşlar için
—için de; boşluğuna cinsin gelip istifâde oturmuş, ölümdeney oynu.
hamlen bildirilemezmiş hiç, bir mavinin de aksi açamayacağı kesinkes bakışın
yere şâhlanırmış çünkü boş! yine de taş konmazmış ellerinden masa ceplerine;
çekilişine, aynı İsa gibi göz süzdüren baloncuklarının.
rastgele kızlar akşam ıslak
dudak dolusu yıkıcı huzur feci
ilk iş yarım kimseye izin yokken
boğulmuş değirmenler, çuvallar, katiller
el tutkusundan terk mektubu
sivri özlem tapınaklar boyu cahilce
en soylu ilişkide katil ve kurban dönüşür
senli benli
küçülmek istenen diş sıkar
hovarda sahip yıpranmış
kucağım sürülen
aşınmış kötü masallar koşturur kahramanım..
çıkar?… susarak inlem..
kurgu hatası can yavaş işte tertemiz
intikam boş gelen gayret yak düşü sihirbaz
kırılıncaya kadar saklanan rüya tekrar körkütük tiz
doğu kendinden geç öz anlatım oyuğunda ergin merdivensi
saksıda lekesi yeniyetme kaçında olurdu şereflendirse
nezaket karıncalanırken demir lokma
huylu şairler atlası dik dik kasık yarışı şıra bere içi
ayıp..
düz karşı.. tekme savrulur saç birikinti yüzünden..
Gecelerimizin kalbinde neden arıyorsun beni sanki
Kalayım tek başına dövüşeyim cinlerle perilerle ne olur
Ne olur o uğursuz yıldızlardaki nefret bulutları içinde bırak beni
İşte kutup rüzgârlarının dilinde vardı bak hep bahar türküleri
Onlar akbaba kanatlarının üzerinde şimşek gibi geldi ve geçti
Onlar o unutulmuş vahşi ülkelerin uzağından çok eski
kumları ısıtan güneş
ve alnım bir iz kalsın diye
geçip gitmediğim de oldu
durduğum
dinlediğim
her uçan kuş her akan çay
ellerimiz, bir deliliği çalabilmeli; kevin kern´li bir piyano
gibi. ama farjad´lı bir keman akışında,
başın omza sindiği
coşku:
en büyük seyircisidir açıklık orkestramızın doğa,
utanmaksa; onların.
değil miydi sevişmesi kuşların da böyle?
