dansta namlusu ivmenin. başını kovalayan ışın yuvarlağı, burkuk. zamanın rastgele çıkartılmış gömleklerinden, yoksa, hangi birini giyinip kendine gelsindi dünya?
bir de yağmurun uzunluğuna çakılı çocuk. usulca kalkıp üstünden kanın inceliş çığlığı, yarıyor baştan başa evleri ve gözden göze.
uzun habercilerinin üstünde çakan son soru: kayaların tuz damarı mı bellek? Devamı »
Boynunda sallan mai
Griye dönen taş
Kesik başı ellerinde
Kalakalmış gövdesiz
Siyahın geçişi denizlerden başlar
Kışın soğuğu bedenden
Sessiz kalır çukurlar
Gözün son noktasında Devamı »
Mustafa Atiker‘in ilk şiir kitabı Dinamik Kaos çıktı.
Yıllar önce modern İran edebiyatının en önemli öncülerinden biri olan Sadık Hidayet’in “ Kör Baykuş” kitabını okurken, kitabıma bir göz atıp da yazarın ilk sayfadaki yaşam öyküsünü okuyan bir arkadaşım, “ Vay canına! Kırk sekiz yaşında intihar etmiş, ne muhteşem! Tam da ölünecek bir yaş!” demişti. O zaman çok da ilgimi çekmeyen bu tepki, geçenlerde okumakta olduğum, gelmiş geçmiş en büyük düşünür- eleştirmenlerden biri olan Walter Benjamin’in kitabındaki yaşam öyküsünde kırk sekiz yaşında intihar ettiğini öğrenmemle olanca netliğiyle beynimde çaktı. Üstelik ikisi de kendi anavatanları olmayan bir yerde, Paris’te intihar etmişti. Biri doğu kültüründen, diğeri batı kültüründen gelen bu iki büyük kalemin ölümü karşılama zamanı, yeri ve şeklindeki böylesi benzerlik, bende kırk sekiz yıllık yaşamlarının benzer yanlarının neler olduğu merakını doğurdu. Ne de olsa, şairin dediği gibi, “ Hiçbir şey ölümünden daha çok benzemezdi insana”. Devamı »
Türkçeleştiren:
Suat Kemal Angı
AKBABA
yeryüzünün ve gökyüzünün kabuğuna
açlığını kafatasımın göğüne sürüklüyor
üstüne pike yaptığı meyyal
çarçabuk toplamalı hayatını onların ve kaçmalı
kirli bir mendil ile alınmış alaya
açlıktan kıvranan yer ve gök çöplük oluncaya Devamı »
bütün güzellikler geçicidir otobüsü
geçmeyi unutmaz Eşrefpaşa’dan
döş uzak bir bakışla evlenir
bu yüzden günler kısalırsa
ay incinir karşıdan
imbat eserse kordon renklenir
sıcak bir yudumdur aşk Devamı »
16 Kasım 2008. Memleketimizin güzide yayınevlerinin birinin çok değerli editörlerinden birisiyle yayınevine sunduğu dosyası üzerinde tartıştığı bir sırada, elindeki “Siz akraba evliliğinden mi oldunuz?” baltasını kendi edebi yaşantısının tam orta yerine bütün gücüyle indiren –hani dün gece rüyama giren!– bir arkadaşım var. (Başka bir yerde ve uzamda olsa, mizah duyumunun en parlak örneklerinden biri olarak işe yaraması kaçınılmaz olan bu kahramanca soruyu, bu durumda arkadaşımın bazı gizli güdülerle kasten sorduğunu düşünmemem için bir neden yok, ama aynı zamanda, onun artık ikiye bölünmüş bir adam olarak yaşadığını da biliyorum! Olsun. O şimdi Ariadne için iplik eğiriyor. “Beri yandan, içeriden evlenmenin, uygun gen bileşimi bulunduğu zaman, şampiyon yarış atları çıkardığı da bilinen bir gerçektir. Belki getto çocukları arasından hem ahmaklar, hem dâhiler çıkmasındaki neden budur. İnsan ister istemez Chaim Weizmann’ın vardığı yargıyı anımsıyor: Devamı »
vınlıyor çürüyüşü kurtçuğun
çürüyüşü sıra kurtçuğumuzun.
"saydam yaz gecelerimizin içobur
ayışığına sunmak için
en uygun simge hayvan o"
diye düşünüyor, çoktan aynanın karşısında
yaşamını düzeltirken kaybolmuş çocuk: Devamı »
"dingin bir kayık
kendi kendine konuşan bir göl
gökyüzü’’
Kadir Aydemir
(Jale Kahraman’ın "Botlar" adlı resmi üzerine yaptığı çalışmasından)
1
derin bir uykuda
toprağın karnındaki karınca
girmek istedim uykusunun hayatına
2
bir fısıltı geldi rüzgardan
yıktı küçük tepeleri
bozdu rüyasını geleceğin Devamı »
-ilk defa kokuna ağladım, şimdi şiirimde yarım sigaran
saplı durur, kanatırken gökyüzünde yırtık bir parçam,
öfkeyle sızarım, göğsümde ıslak sen..-
sıradan korkular değil sahipleniş, kalabalıktan
şehvetle uzaklaşmak, sonunda aynısı,
değişmez siyah..
Devamı »
üç şey öğrendim
hiçbir harfi silemezsin
hiçbir ok bulmaz hedefini
arpın çözülen telleri söylüyor
nefesimle kurumuş otlar
her avcı kayıptır
işittiğinde Devamı »
Çeviren:
Erdoğan Kul
Eğer Şeytan’a da Tanrı’ya da inanmıyorsam, bunca güçlü bir yıkma eğilimi duyuyorsam içimde, mantıkça kabullenebildiğim ilkelerin düzeninde hiçbir şey yoksa eğer, asıl neden etimdedir.
Yıkıyorum, çünkü akıldan ortaya çıkan her şey güvenilmezdir benim için. Ben, ancak iliğimi coşturan kanıta inanırım, kendini Aklın yoluna uydurabilen kanıta değil. Düzlemler buldum sinir alanında. Şimdi kanıtları değerlendirmeye hakkım olduğunu düşünüyorum. Benim için, Aklın alanıyla ilgisi bulunmayan saf etin alanında bir kanıt vardır. Akılla kalp arasındaki çatışkı, tam da benim etimde karar kıldı, ama sinirler tarafından sulanan etimde. Ölçüye gelmez etki alanında sinirlerin sağladığı imge, en yüksek zihinselliğin biçimini alıyor -zihinsellik vasfını soyutlamayı reddettiğim. Demek ki ben, içinde şeylerin gerçek ışımasını taşıyan bir kavramın oluşumunu izliyorum, bana yaratma sesiyle ulaşan bir kavramın. Bir imge aynı zamanda Bilgi değilse ve onun açıklığını taşıdığı kadar özünü de taşımıyorsa, beni tatmin etmez. Kopuk kopuk akıl yürütmelerin bitkin düşürdüğü zihnim, yeni, mutlak bir çekim gücünün çarkına kapılmak istiyor. Devamı »
yanına geliyorum seni daha yakından görmek için
havai fişekler gibi dağılan saçlarını örmek için buradayım
her yakın geçmiş uzak bir gerçektir
yalnız kalmayı denemediğin için henüz umutların var biliyorum
yine bir kulübe aramak dağlarda
ve ben sislerle örtülüyüm
kaç kere çarpıyorum ve çınlıyorum hayvanların ağzından
kaya parçaları
kuşların ya da uçakların düşüşü bir işaret değildir artık
başka türlü anlamalıyım seni Devamı »
Ay yorgunu dağlar canlı cenaze
gibi gülümserken kayalıklardan
gölgeme baktım.
Ses veren kaya son kez çınladı
ve soğumaya başladı
kül torbası bir düşüncede. Devamı »
