Her çözümsüzlüğün çözeni
bir çelik kırlangıç damarlarımda.
Tutulduğum ölüm.
İçimdeki güneş.
Ben ben değilim.
Kendini terk etmenin yuvası bir ıssızlık,
kıyısında dolaştığım uçurumların düşeniyim.

Ölülerimin gözleri gözlerim.

İmkânsızlığın sızısını,
kendi ölüsü bir yarayı bekleyen bekçiyim.
Kimseden
kimsenin değilim.
Sadece kimsesiz bir gecenin güneşiyim.