About Erdoğan Kul

DTCF Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirdi. Yeni Türk Edebiyatı alanında yüksek lisans ve doktora yaptı. Ankara Üniversitesinde öğretim üyesidir. Edebî verimleri -Ussuz dışında- Yeni Biçem, Lodos, Ludingirra, Kül, Son Duvar, Defter, Edebiyat ve Eleştiri, Sonsuzluk ve Bir Gün, Kurgan Edebiyat, Akatalpa gibi dergilerde yayımlandı.

Yel

|2020-06-14T20:52:05+03:0014 Haziran 2020|Şiir|

ardından söylenemediğimiz bir veda taşınıyor eğrilmiş kuşların boynunda
daha bugün düşlerden kovulmuş kadar yorgun ve üzgün dönüyor değirmenler
attığınız köprülerden dik ve seyrek akışıma bakıyorum zerrece iç geçirmeden aşağı

İm

|2016-01-10T23:40:53+03:0010 Ocak 2016|Düzyazı, Şiir|

Toplaşmış yargı cinleri, seke seke yaşamaya doğru kaçan                                                                 bir gölgeyi gözetliyorlar.

Biliniyor; kapatsan da sürer defter, hep gitsen de bitmeyen                                                        durması vardır konulduğun doğrultunun.

Ve bu […]

Bir Gülüşün Dikeyliği

|2016-01-10T23:26:52+03:0010 Ocak 2016|Şiir|

Uzanmış bir dalın içinden kırılışı olmuşsun
Yeryüzünü tutan ses sana bağışlanmış

Ne zaman bir ara-güneş dağılsa bakışlarında
Çekilir dip algısı sonraki coğrafyalardan

Çok konvoylara rastladın tepelerinde
Hep aynı infazı kapatan günün geçtiği köprü

Toparlanır en uzak bilgiye durmak için […]

AYRIM SARISI

|2015-09-29T17:46:27+03:0029 Eylül 2015|Düzyazı, Şiir|

Sis seni yönlendirmiyor. Dalıp gitmek dağılıp gitmekle kardeş gülüşünde. Bırakmayacaksın sana sinen uygarlıkdışı ağrımı.

Dallardan esmeler bitmiş, gövde yadsıyor kendini. İnsin eski mezarlıkların sarındığı hüzün bu duruluğa, ne beis!… Baktığın yine kendinsin aralarından ve karşında yitiğinim ben hâlâ.

Dinliyorum, gittikçe daha uzaklaşan bir dinlemede yaşıyorum artık:

Kısa Bir Karakol Ziyareti

|2015-06-24T01:09:20+03:0024 Haziran 2015|Deneme, Düzyazı, Şiir|

Anlatılan, asıl anlatanıdır kendisinin; anlatılmak istenen, başlamamış bir yolculukta asılı kalır. Anlatmaya niyetlenen de karışır bu toz kümesine.

 

Öyle gider insan, belirli bir makine olarak imlerinin toplamına.

Camı açık bırakılmıştır kasten, kapısı dışarıdan içeriye doğru örülü ve hepsi […]

ÇIĞ

|2015-03-25T01:07:33+03:0025 Mart 2015|Şiir|

1.
yazgıdan kılıç devşirdim
söz yıkıldı iki baştan

2.
gel bu suları kıralım
ağrısı geçsin çağrının
üzerinden göz pasının
sarmalından ilerleme gerileme çağının
döndüğün her yöne doğru
bir kav bırakılışında

kemirdiği düş yosunu
iskeletini kıpratan

Edip Cansever’in “Çağrılmayan Yakup” Şiirinde Birey Algısı*

|2015-01-12T19:39:20+03:0012 Ocak 2015|Deneme, Düzyazı, Felsefe|

Öz

İkinci Yeni şiir hareketi içinde özellikle “birey”i sorunsallaştırarak öne çıkarmasıyla dikkati çeken Edip Cansever, bütün eserlerinde bu tavrını sürdürmüş bir şairdir. Bu yazıda, “Çağrılmayan Yakup” adlı şiirinden hareketle onun, modern bireyin varoluş problemini ve içinde bulunduğu trajik durumu yansıtan algı biçimlerini nasıl ortaya koyduğu ele alınmaya […]

Dejavu

|2014-12-03T00:33:31+03:003 Aralık 2014|Öykü|

Ne zaman öldüğünü anımsayamıyordu.

Karanlık, kalbini henüz tam kaplamamış, ona son bir anımsama fırsatı vermişti.

Küçüklüğünde öbür çocuklar gibi oyuncakları olsaydı sonraki yolculukları bu denli dalgın geçmezdi. Okul dönüşü kopardığı bir çiçeğin kendisiyle gelmeyip, ellerine gölgesini bırakarak, hiç belli etmeden kaybolduğu günü görüyor şimdi. Gülümsüyor, itirazsız […]

DENK

|2014-06-10T00:21:41+03:0010 Haziran 2014|Şiir|

kalkınca ırak
görünüşünden
sorguya bir pelte bırakan alın
gidip ikinci kez vurur
dün öldürdüğü kendini

boy boy sabahlar yanında
kır yanığının
efendisi koridorlar getirmiş
az açılacak gözüne […]

Go to Top