Erdoğan Kul

About Erdoğan Kul

DTCF Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirdi. Yeni Türk Edebiyatı alanında yüksek lisans ve doktora yaptı. Ankara Üniversitesinde öğretim üyesidir. Edebî verimleri -Ussuz dışında- Yeni Biçem, Lodos, Ludingirra, Kül, Son Duvar, Defter, Edebiyat ve Eleştiri, Sonsuzluk ve Bir Gün, Kurgan Edebiyat, Akatalpa gibi dergilerde yayımlandı.

Ece Ayhan’ın Şiirlerinde Mitolojik ve Masalsı Ögeler*

By |2014-04-23T17:18:31+03:0023 Nisan 2014|Deneme, Düzyazı|

Özet: Mitoloji, hem Batı edebiyatında hem de Türk edebiyatında şairlerin yer yer yöneldikleri bir alandır. Yalnızca klasik şairlerin değil, kimi modern şairlerin de bu alanın verimlerinden yararlanarak şiirsel anlatımlarına bir tür zenginlik kazandırdıkları görülür. Kuşkusuz, mitolojik ögeler gibi masalsı ögeler de şiirsel imgelem […]

OLMAK YAĞMURDA

By |2013-12-25T06:45:08+03:0025 Aralık 2013|Şiir|

parmaklarımı takıyorum yağmura
dönüyor plak

yerdeki toztop beynin güngeçiği yanıklarında
söylev veren serinlemek duygusu yine
başlatmak diliyor başı sonu eşape
ille kızlı ışıkların ormanında tutuşup
kalayım koşusunu

biliyorlar dokunmayı denediğimde tekrar
yumuşaklığın son içindeki sarışın bulut
giderir parmaklarımdan […]

Başlangıç Düğmesi

By |2013-09-01T19:35:38+03:001 Eylül 2013|Şiir|

1.
çekiliyor rengi günün
eski dağılmış ağzına

dirim ve yol
tam ortadan
ikiye çatlanmış düğme

düşünen boşluk kesiyor
boylu boyunca o yazı

anlıyorsun hiçbir şey
kendinden başlamıyor […]

Sürgün

By |2013-08-19T21:39:21+03:0019 Ağustos 2013|Şiir|

oradan
çekebilsem oğlanların kırpılmış beynini,
güneş parçaları toplar gibi
acının geniş açılarında.

toprakta vuran kan kokusu
nabzı toprağın,
her şeyin ortası
pıhtıda. […]

Yangı

By |2013-03-11T23:58:08+03:0011 Mart 2013|Şiir|

Bütün atlar yanıyordu, koşunun derinliğinde
yüzündeki uçurumla yarıştığını anlayan
bütün atlar.

Bir müzikmiş senin yüzün,
su, kınmış inceliğine.

Burada bıraktın beni. Kırlarda toplatışını
enginlerde ilerletişini göğüslüyordum.
Her şey yalın ayaktı, her şeyin geçmeyen denizine
bakakalmaktan kalın bir dip titremesiyle içimde. […]

Kül ve Kin

By |2013-03-11T00:44:07+03:0011 Mart 2013|Şiir|

ölü suların kederi
kuzeyden bir ev yapmış gökyüzüne
bana kenarları kanayan bir kahkaha
kıvranış odalarımın sürüngen içerisini
getiriyor sayısız gökyuvarında oradan

çiçeklerin kalbine yas ödeyen elim
kamburunu ufka tamamladıkça
kuşlaşıyor
çünkü tenin aklığına kurulu evler
uzaklığın ruhu olup […]

Metinlerarası İlişkiler Bağlamında Ece Ayhan Şiiri

By |2012-06-25T04:44:31+03:0025 Haziran 2012|Deneme, Düzyazı|

Özet: Bu yazıda, genel olarak “metinlerarasılık” teriminin tanım ve belirli biçimlerinden hareketle Ece Ayhan’ın şiirleri incelenmeye çalışılmıştır. Metinlerarası ilişkilerin yalnızca yazılı metinlerle sınırlı olmadığı, bu terimin çok daha geniş bir ilişkiler ağını imlediği göz önünde tutularak, mevcut kuramsal yaklaşımların yanı sıra, seçilen […]

LEKE

By |2011-05-19T12:06:33+03:0019 Mayıs 2011|Şiir|

bir yurttu sinir pasından, altı yön ömrün sığdığı. adresini arıyorduk yüzümüzdeki düşüğün, dil üstünde gezdirilen kızgın demir buğularını aralayarak.

 

doğa’nın dönük olduğu nokta hangimizdeydi? birbirimize ölüyorduk, bulunmuyordu. güneş küçük hayvan ölüleri halinde derimizin altına birikirken, “ben” diyorduk, “hepimizin aynı […]

Kımıltı

By |2010-12-15T14:52:06+03:0015 Aralık 2010|Şiir|

deprem fısıldaması bütün pozlarda
yağmur kesiti gözler

yürüdük yüzlerin meyvesi güneşe sunulu
nefesimizde, konup kalkması yasak kuşların
yürüdük ve düşlerin uyumu yasası
en uzun renkle bozduk […]

Bu Küçücük

By |2010-07-10T23:33:47+03:0010 Temmuz 2010|Şiir|

– bu küçücük sokuluşlu tabutu ne
yapacaksın
ara ara uyanmaklarında bulduğun?

– bilmem, gök onda solur
yer onda inip çıkar bazen…

hani vardır
maden iğrisi gözleri önünde doğa’nın
ışığı ellemek birden, yüzünü soyup
çıkarıvermek sesinden: […]

Go to Top