Metehan Karaduman

Metehan Karaduman Hakkında

Bu yazar henüz herhangi bir bilgi doldurmadı.
Yazı sayısı: 21

Çöl – Uçmak

|2020-06-14T19:32:45+03:0014 Haziran 2020|Şiir|

bırakmadığın için değil bırakamadığın için

başının altına bir taş koy
ver iğnelenen yüzünü
yüzünden okuyana

gözlerini aç
üzerine bir kabuk bir deniz koy
zaman içine çekilip etraf tozuşurken
yeni bir dilsizlik kurulur

bırak
ne ellerinle topladığın yıldızlar çiçek
ne uzayıp uzayıp bir basamak eksik kaldığın
ne iç denizlerden dış çöllere çıkan iğri yol

taşlar içinden
insan taşların içinden sarılır

bırak
uçtuğun uçmak değil
tuzun acısı
gözlerinde iğrilenen

Çöl – Fark

|2013-12-27T01:03:58+03:0027 Aralık 2013|Şiir|

baktığım yerden
ekinleri ayırmış rüzgar saçlarını ellerin
tepeyi aşan bir yol çıktıkça hafiflediğim

her bir kelimeni kağıttan okudum
durmak dudaklarımı kurutuyor
uzak bir deniz iniyor çıkıyor kanımda

bir adım daha atıyorum
her şey dönüyor bir kez daha
her şey […]

Çöl – Kilit

|2013-04-20T04:35:04+03:0020 Nisan 2013|Şiir|

bütün kapıları çaldık
hiç kimse kalmamış
çıktık
işaretleri karanlıkta kıvılcımlar
gazeller geçiyor taşlıktan
bir yayı esnetiyoruz ikizimle
eğilen her şeyden önce eğilerek

eşeleyip kumları
gömdüğümüz putları buluyoruz […]

çöl – orak

|2012-07-01T00:33:35+03:001 Temmuz 2012|Şiir|

baktığında bir
yüzünden geçer ırmak
eğilip suya ver saçlarını  
bakışı kuş
okurken yazısını saçlarının
dalgalanır yüzün
çekilip kaybolduğun
yer
gözlerimden
derin

baktığında bir
buğday tarlasında elim […]

Çöl – Nem

|2010-06-16T00:24:54+03:0016 Haziran 2010|Şiir|

uçlarına tırmanıp baktığında işittin mi
çıtırdayan kızıl ufkum sessiz çöl

gözlerini kısıp baktığında
dönüyor mu uzaklığın kuşları
bir kırbaç sesinin izine sıralanmış
sonsuzluğa savrulan

sanki ilk
kalemin ucunun bir kalbi delmesi
fazladan bir damla mürekkep imkân
inişi tersine […]

Çöl – Cehennem

|2010-03-05T02:05:18+03:005 Mart 2010|Şiir|

arının vızıltısı
akan suyun sesi
taşları kızdıran
bu bekleyiş
sensizliğin çölünde
seçip en eğrisini
yayın büküyorum
yırtılıp da geçilen geceden
düşüyor önüme
uçları kırık bir yel
alıp da bırakmış seni
içimde esen değil
içinde estiğim […]

Çöl – Sin

|2009-11-09T19:06:05+03:009 Kasım 2009|Şiir|

beni bu ağacın altında bırakmıştın
başımı kaldırıp baktım
ne bulutların geçti üstümden
ne kuşların uçtu bir daha
yanmış şehirlerin anlatıldı
nefesini tutup üç gün dolaştığın
bana bu ağacın altında söylenmedi […]

kromatik gam

|2009-09-12T21:25:36+03:0012 Eylül 2009|Şiir|

köpek parçalanmıştı zardan önce ilk
satır bacağıma tıkırdıyorum altı kere çift
e artık kalkılır masadan iki kumru ravenna’da
kayıp kanatlarının çırpıntısı iner duvara
açılmamış çalınmış bir kapı bükülür
domino taşlarını ayıran çizgi sağlaması
tutmayan hesabının kafatasında zardan önce ilk
ayağımı çelen şey mi düşüren