About Şerif Yıldırım Tatay

Bu Üye henüz herhangi bir bilgi doldurmadı.
So far Şerif Yıldırım Tatay has created 9 blog entries.

Ormanlar İnsan Korkusuyla Büyümüş Denizlerdir

|2015-04-15T05:12:05+03:0015 Nisan 2015|Şiir|

ormanlar insan korkusuyla büyümüş denizlerdir

akşamlara akan serin süt sevgilerine
adını söylemediği
imgeler taşır babam
sessizliği ve tütün kokusuyla

insanın karanlığı kuytuları bile korkutur

çocukken hiç doymazdı susuzluğumuz
annemin beyaz elleri su taşırdı
çocukluğumuza ve tüm duruşlarımıza

AŞK GÖLGE II

|2013-02-22T00:58:36+03:0022 Şubat 2013|Şiir|

yepyeni bir buluntu eskilerden ta
eski bir tat ortalıkta, epeski
yeşeriyor bir şeyler engelsiz ufkumuzda
seninle ben eski ta

beni gör sade, isterim bu olsun adımız

nedir bulduğum bu uzağımda hem de geçmiş
tatlı ve tatlı bir kazıntı
hatırlamıyorum, budur benim […]

AŞK GÖLGE

|2013-02-22T00:53:54+03:0022 Şubat 2013|Şiir|

aşkmış o unuttuğum
dönüveren köşeyi bir gölge
hiç yüzü olmamış aşk
nasıl bakamayışım yüzüne bulamayışım
dönüşüm köşeyi hep peşinden

geride bıraktığın o gölge
parmak uçlarımda dağılan sokaklar

kimler geldi benimle
nerelerde bıraktım adını
benim yokluğum bekler nöbeti
çöllerin […]

Sendeyim

|2009-10-07T18:58:20+03:007 Ekim 2009|Şiir|

her şeye bir ip bağladım ve fısıltıyla konuştum
hiçbir şey kaybolmasın diye
yaklaşan ormanın sesini dinledim
serin ve vahşi

tanrım bu güzellik beni öldürecek
hiç kimsenin bu güzelliği beni öldürecek […]

Ütopya

|2009-10-07T18:55:51+03:007 Ekim 2009|Deneme, Düzyazı|

Yepyeni bir ülke kurulmalı; bildiğimiz tanrıların, dualara cevap veren tanrıların uzağında, insan kokusundan uzak bir ülke. Doğamızın tüm karanlığıyla, yalnızız: herhangi birimize atanacak bir ad ya da sıfat bulunabilir mi gerçekten? Bu ışık sızdırmaz yapıdan kurtulmak için, sokakları birbirine çıkmayan şehirler; geri dönüşler ve tekrarlamalar doğasını sıyırıp atmak […]

Ateşte

|2008-11-12T21:57:42+03:0012 Kasım 2008|Şiir|

nedir ki yayılan benden öteye
annem ve onun hiç olmamış çocukları
sessiz bir gülümseme, birkaç benzersiz söz
sürekli bir yineleme, hiç aynı yere dönmeyen

bakışlarımda donmuş birkaç dostum vardır
hep onlarla ateşteyim

Sessiz Şehirler

|2008-11-07T07:22:12+03:007 Kasım 2008|Şiir|

Bir tamdan eksilttiğim bedenimde
parmak uçlarımda
ve yüz yüze kurduğumuz şehirlerde
gümüş sessizliği

bırakışlarımızdan kurulmuş her şey
sokaklar, evler, ev hayvanları…
dilsizliğimizin ay vezninde
suskun hayvanların gölge sirkleri

Özür Dilerim!

|2008-11-07T07:19:27+03:007 Kasım 2008|Düzyazı, Öykü|

Bildirge okunduğunda orada değildim, bilemiyorum. Ama etkisi sezgilere yer bırakmayacak kadar somut, havada asılı. Herkes biliyor, bir ben bilmiyorum. Bana söylenmemesini doğal buluyorum. Yüzlerden okumaya çalışıyorum; ama değişiyorlar. Bildirge kaderlerini çizmiş tabii, onlara da hak vermek lazım; hem pano değil ki bunlar, yüz! Ellere, ayaklara ve onların birliğine […]

Go to Top