Şiir

TİRAT

|2020-07-28T10:02:04+03:0028 Temmuz 2020|Şiir|

gül solgundu, od tiradı okudum
kırmızılı gösterdi bahçesini
geçip gittim kendi tiritliğime
geri istemeden eski kisvesini

yollarda ürperiş ağaçtan ağaca
yanık cengele mihrak acılar
baktım ki yüzler yüzüme ortak
karanlıkta kopyalanmış aynalar […]

Venus de Milo

|2020-07-21T08:50:06+03:0021 Temmuz 2020|Şiir|

Kapıda asılı kalan ellerimi izledim
Ellerimle dokundum asılı kalmış ellerime
Bu bir süstü ıssız ormanı düşleyen
Cüppe giymiş adamlar seslendi kapı eşiğindekine
Şikâyet etmek nafile, bu bir sır keskin bedendeki
Ensedeki rüzgâr gibi kovalar,
Bu elde geleceğe giden çizgiler yoktur
Daha iyi gösterir karanlık mabedindeki gölgeleri
Mezardan gelen nefes seslerini iyi bilirim
Bir zamanlar tanıdıklarım vardı oralarda yaşayan
Gittim adım […]

kovulmuş

|2020-07-22T19:06:15+03:0020 Temmuz 2020|Şiir|

bugün anladım kendimi
istesem de erişemeyeceğim
annem söyledi bu gerçeği

bilmeseydim
olmasaydım
doğmasaydım

sesim dindi
taleplerim tükendi
varsa ölüm o bile kurtaramaz beni
nereye koyayım kendimi

kimsenin haberi olmasın
duyulmasın
eminim artık yok bir anlamım

kabullendim
bu yalnızlığa
düştükçe düşeceğim

Boşluk

|2020-07-15T18:24:18+03:0015 Temmuz 2020|Şiir|

söz insana dokunamadıkça
harca yazıyla biçilir marifet
düşü örselerken gerçek
uzun olanca itilir kısa sözcük

yara bere içinde kalır ‘a’
kanrevan ‘ah’
palazlanır ‘kara’
zirveyi zorlar ‘kapkara’ […]

kıpkızıl alma

|2020-07-02T10:17:29+03:002 Temmuz 2020|Şiir|

yıldızlar göğün çayırlarında oynayan çocuk
gözleri: masumiyetin imleri: abecesi sonsuz
erimli vaktin bilgisiydi: simya tinin düşmanı
kimya doğayı zehre bulayan
bedeni aklı düşü
düşünceyi pelteleyen denizanası amip çıyandı
mercan cümbüşü kalblerin renkâhenk atlası
yıldızlar göz kırpıyor serinliğin dalgın göğünde. […]

basit şeyler

|2020-06-28T18:27:53+03:0028 Haziran 2020|Şiir|

şeyler basittir: bitkiler, hayvanlar, insanlar
şeyleşince, aklın zeminine düşünce anlak
suyu emince ağaç, ormanın göğe bakan kalbi
unutur mu sanıyorsun, sanırsın eşik yapılan
kütüğün sesini, çığlığa dönüşünce soluğu
rengini anımsar: renklerini ışığın kapısında
ölümün imlâsına yüz sürünce, […]

körlerin güz güneşine dedikleri

|2020-06-28T18:15:03+03:0023 Haziran 2020|Şiir|

duydum seni doğa: hangi renk ışıktan doğdun,
ışıltıdan mı yoksa emzirildiğin rüya: gece
diyorlar sana, kaç yıldızsın kaç ay kaç sessizlik
ilmî: böcekler mi taşıdı seni sonsuzdan; peki,
hangi zamanın savurduğu rüzgârsın? savrulan
ben miyim çeşit çeşit ağaçlardan olma yapraklar?
yoksa, hangi hakikatler geçti içinden gelene kadar
buraya: devşirdiğin çağ; […]

Yel

|2020-06-14T20:52:05+03:0014 Haziran 2020|Şiir|

ardından söylenemediğimiz bir veda taşınıyor eğrilmiş kuşların boynunda
daha bugün düşlerden kovulmuş kadar yorgun ve üzgün dönüyor değirmenler
attığınız köprülerden dik ve seyrek akışıma bakıyorum zerrece iç geçirmeden aşağı

Go to Top