Şiir

İm

|2016-01-10T23:40:53+03:0010 Ocak 2016|Düzyazı, Şiir|

Toplaşmış yargı cinleri, seke seke yaşamaya doğru kaçan                                                                 bir gölgeyi gözetliyorlar.

Biliniyor; kapatsan da sürer defter, hep gitsen de bitmeyen                                                        durması vardır konulduğun doğrultunun.

Ve bu […]

Bir Gülüşün Dikeyliği

|2016-01-10T23:26:52+03:0010 Ocak 2016|Şiir|

Uzanmış bir dalın içinden kırılışı olmuşsun
Yeryüzünü tutan ses sana bağışlanmış

Ne zaman bir ara-güneş dağılsa bakışlarında
Çekilir dip algısı sonraki coğrafyalardan

Çok konvoylara rastladın tepelerinde
Hep aynı infazı kapatan günün geçtiği köprü

Toparlanır en uzak bilgiye durmak için […]

Sondaki ve Rêverie Ezgisi

|2015-12-18T00:19:56+03:0018 Aralık 2015|Şiir|

kendine yeraltında büyük bir gökaltı kurdu
bütün acılarını oraya gömdü
acısı – salıncağı bayrakları
yalnızlığı- dikili büst ayakları
kaba kadınları, pis kokan erkekleri
-giydiği pelerinleri
kökü kalmış ağaçları gördü
bir zamanlar pembe açan ağaçları
bilmediği yerlerde adının yazdığı taşları

ANI BETİMİ

|2015-12-17T20:50:54+03:0017 Aralık 2015|Şiir|

Ölmeye gelen küçük bir süzülüşün sınavı,
sözsüz bir notanın jakoben tavrı
– ben köşede

eziliyorum gökmeçhul sen dipkuyu
yersiz edim, bir sakallı iğne
zehir kırpanı,düşünce çırpanı
yum gözbebeğimi, gözçifti
nokta sözünseli

-debussy haykırır
göğüs ipliği, karınca kerpiçi

yürüyorum yangınlara

|2015-12-10T21:47:55+03:0010 Aralık 2015|Şiir|

yürüyorum yüzünüzde sürtünen aşkın ardından
siz sonunda benden geriye, az kaldı
ne ölümler geçtim ne cinnetler
vazgeçmiş yıldızlar doldurdum ceplerime
boşaldı gökyüzü, kırık yalanlar geçti yerine

yürüyorum kirlenen söz silicisinin ardından
siz sonunda silgi çantası, az kaldı
ne intiharlar geçtim ne […]

AYRIM SARISI

|2015-09-29T17:46:27+03:0029 Eylül 2015|Düzyazı, Şiir|

Sis seni yönlendirmiyor. Dalıp gitmek dağılıp gitmekle kardeş gülüşünde. Bırakmayacaksın sana sinen uygarlıkdışı ağrımı.

Dallardan esmeler bitmiş, gövde yadsıyor kendini. İnsin eski mezarlıkların sarındığı hüzün bu duruluğa, ne beis!… Baktığın yine kendinsin aralarından ve karşında yitiğinim ben hâlâ.

Dinliyorum, gittikçe daha uzaklaşan bir dinlemede yaşıyorum artık:

Kısa Bir Karakol Ziyareti

|2015-06-24T01:09:20+03:0024 Haziran 2015|Deneme, Düzyazı, Şiir|

Anlatılan, asıl anlatanıdır kendisinin; anlatılmak istenen, başlamamış bir yolculukta asılı kalır. Anlatmaya niyetlenen de karışır bu toz kümesine.

 

Öyle gider insan, belirli bir makine olarak imlerinin toplamına.

Camı açık bırakılmıştır kasten, kapısı dışarıdan içeriye doğru örülü ve hepsi […]

Kabul Günü II

|2015-05-18T05:25:31+03:0018 Mayıs 2015|Şiir|

Köksüz ağacı kutluyorum
kuru dal dilinde karşılıksız
açıyor haritasını yeryüzüne yaprak sarı
bu kadar yaygın olmak istemezsin

Saymaya başlıyorum her şeyi
hep bir eksik
ve sabahın gökyüzü kuşlar
hep bir yuvayı içime taşıyan kuşlar
bu kadar dalgın olmak […]

Ormanlar İnsan Korkusuyla Büyümüş Denizlerdir

|2015-04-15T05:12:05+03:0015 Nisan 2015|Şiir|

ormanlar insan korkusuyla büyümüş denizlerdir

akşamlara akan serin süt sevgilerine
adını söylemediği
imgeler taşır babam
sessizliği ve tütün kokusuyla

insanın karanlığı kuytuları bile korkutur

çocukken hiç doymazdı susuzluğumuz
annemin beyaz elleri su taşırdı
çocukluğumuza ve tüm duruşlarımıza

eski zaman sesleri

|2015-04-07T19:14:49+03:007 Nisan 2015|Şiir|

çömleği suladım şarapla yıkadım amforayı
toprakla yundum kalbimi ağaçlarla ormanı
rüzigârladım soluğumla kişneyen atlarımı
çayırların çiyini sabah güneşinin ışığıyla
ısındım ışıttım ıslığımla ılgıt ılgıt akşamı
akşamı akşama geceyi geceye uladım
sessizlikle dilimledim dilimi gönlümle
şölenledim sözlüğüme sözcükler denizini
burada ülkemin […]

Go to Top