Sözlükte D harfiyle başlayan 4 madde bulunmaktadır.
Datça
Can Yücel hazretlerinin ebedi olarak bulunmakla şereflendirdiği güzel kıyı kasabası. Turist akınına uğramış olmakla ünlense de sonsuza dek ilk anlamı dışında gerçek bir anlam aramaya ihtiyacı olmayan bir yerdir. (Özgür Temiz)

Dil
İnsanların duygu, düşünce, dilek ve tasarımlarını anlatabilmek için kullandığı işaretler dizgesidir. Toplumsal ve soyut bir dizgedir. (Erdoğan Kul)

Dilin anlamlı temel birimidir. Saydamdır. (Erdoğan Kul)
Şiirde, “yerini tutma” özelliğiyle kullanılan sözcük ya da söz öbeğidir. Örneğin, Ahmet Haşim’in “Merdiven” şiirindeki “merdiven” sözcüğü “yaşam evrelerinin/basamaklarının” yerini tutar. Âşık Veysel’in “İki kapılı bir handa / Gidiyorum gündüz gece” dizelerindeki “iki kapılı han”dan kastın “dünya” olması gibi. Divan şiirindeki “mazmun”lar, şiirde simgeyi açıklamak için en tipik örnekler olarak gözden geçirilebilir (“yay”ın “kaş”, “ok”un “kirpik” yerine kullanılması gibi). “Şair burada acaba ne demek istemiş?” sorusu, şiirde simge arama ve o simgenin neyin yerini tuttuğunu bulabilme amaçlıdır. (Erdoğan Kul)

Durugörü Cinneti
Etin et, kanın kan ve genel olarak maddenin madde, dışında bir şey olmadığının anlaşıldığı trajik zamanda konumlu duraklama anında şairin durumu. Şair, en maddi ve en basit anlamında olguyu görmesi sebebiyle imgeye yol alabilmektedir; bu durugörü olduğu gibi yazmaya dönüştüğü anda olgusal anlamını dahi dışlayarak durugörü cinnetini ifade eder. çünkü yazmak başlıbaşına bir cinnet halidir -karşılaştırınız, tecim-. (Özgür Temiz)


Madde önerin →